|
DE LAATSTE DER MOHICANEN
Jaar:
1992 Oscars: 1 De acteurs:
|

- Uncas - (Eric Schweig) |

- Hawkeye - (Daniel
Day-Lewis) |

- Cora Munro - (Madeleine
Stowe) |
|

- Chingachgook -(Russell
Means) |

- Major Heyward - (Steven Waddington) |

- Magua -
(Wes Studi) |
Russell Means, bekend geworden als woordvoerder
van de American Indian Movement, moet een hoop lol gehad hebben
tijdens de opnames van ''The Last of the Mohicans''. Hij mag,
begeleid door violerige muziekjes, met een groot geweer in zijn
handen door het woud rennen, tegenstanders op gewelddadige wijze
naar de eeuwige jachtvelden sturen en, staande op bergtoppen,
dramatische teksten uitspreken in het licht van een gloedvolle
zonsondergang. Prachtig. En het verdient ook nog lekker.
Geen wonder dus dat Means in de Telegraaf van 22 januari 1992
spreekt van ''een revolutionaire film.'' Het verhaal van de film
is hier en daar flink aangepast aan de smaak van de gemiddelde
bioscoopganger. De grote schurk is nog steeds Magua, een
verbitterde Huron wiens familie is uitgeroeid door de Engelse
kolonel Munro. Hij ziet zijn kans schoon als hij Cora en Alice
Munro, de dochters van de kolonel, naar fort William Henry moet
gidsen waar hun vader de Franse troepen bevecht. Magua leidt de
dames in een hinderlaag. Gelukkig worden de schone maagden net
op tijd gered door de Mohicanen Chingachgook (Russell Means), zijn
zoon Uncas (Eric Schweig) en zijn geadopteerde zoon Nathaniel
(Daniel Day Lewis), alias Hawkeye, een verindiaanste blanke.
Nadat Cora en Hawkeye elkaar eenmaal in de armen sluiten valt
Last of the Mohicans definitief terug naar het niveau van een
Bouquetromannetje. Cora en Alice blijven maar ontvoerd worden,
waarna Hawkeye moet komen opdraven om hen te redden, en als Cora
niet in gevangenschap verkeert dreigen de Engelsen Hawkeye wel op te
hangen wegens verraad. Vreest niet, op het laatst zijn alle
obstakels uit de weg geruimd en krijgen ze elkaar.
HISTORISCHE JUISTHEID Op zich had de film
interessant kunnen zijn vanwege de historische achtergronden. De
Mohicanen, de Hurons en de persoon van Uncas hebben echt bestaan.
Uncas leidde in 1636 een revolte tegen zijn schoonvader,
Sassacus, die aan het hoofd stond van een gecombineerde
Mohican-Pequot-stam. Sassacus vluchtte naar de Mohawks die hem en
zijn dertig volgelingen doodden. Door deze overwinning kreeg
Uncas de leiding over zijn eigen volk en konden de Mohicanen over de
Pequot heersen. Een tijdlang konden ze zich handhaven in
Connecticut en het gebied bij de Hudson-rivier, maar de kolonisten
bleven oprukken en uiteindelijk viel de gemeenschap uit elkaar.
In 1907 stierf de laatste Mohicaan die de oorspronkelijke taal
nog kon spreken. Tegenwoordig leven er nog ongeveer 350
Mohicanen in Connecticut, en proberen ze de oude cultuur weer nieuw
leven in te blazen. Ze zijn dus niet uitgestorven, zoals de
titel van boek en film doen vermoeden.
UITERLIJKHEDEN Helaas is regisseur Michael Mann er
niet in geslaagd iets nuttigs te doen met de roman van Cooper of de
historische achtergrond van het verhaal. The Last of the
Mohicans concentreert zich vooral op uiterlijkheden. De kleding
van de Indianen is authentiek uitgevoerd, er worden een paar zinnen
in een Indiaanse taal gesproken, Hawkeye vertelt een sprookje over
de Melkweg waarvan wij de echtheid niet konden controleren en ook de
woningen van de stammen uit het Noord-Oosten zijn volgens de regels
gebouwd. Voor de rest hebben de Indianen weinig in te brengen.
De Huron zijn een uniforme massa slechteriken die blanke maagden
ontvoeren, een bekend beeld uit de doorsnee Western. Uncas en
Chingachgook hebben nauwelijks tekst en hangen er maar een beetje
bij. Alle aandacht gaat naar Hawkeye en Cora en de hindernissen
die ze moeten overwinnen voordat ze eindelijk samen kunnen zijn.
Dit alles gelardeerd met brandende forten, nevelige wouden,
overdonderende berglandschappen, enorme veldslagen tussen Engelsen,
Fransen en Indianen en veel, zeer veel violen. Esthetisch gezien
is The last of the Mohicans geslaagd te noemen. Het oog wordt
constant gestreeld met mooie plaatjes. Inhoudelijk stelt de film
echter niets voor. Het is een Hollywood romance waarbij de
Indianen voornamelijk slecht zijn of dienen als exotisch
decor.
Terug
|